S.V. BLOG: "Een winnaars mentaliteit vanuit respect en empathie, begint op het sportveld"

20 mei 2019

0

Sinds vorige week hebben we een vaste blogger: Marlies Gerritsen. Met heel veel enthausiasme heten we Marlies van harte welkom bij onze (nog) kleine Webredactie.

Waar kinderen sporten, staat er een fanatieke ouder langs de lijn. Niks mis mee! Ik hou wel van een beetje competitiviteit. Een leuke wedstrijd is spannend. De teams zijn aan elkaar gewaagd en dát is wat er voor zorgt dat de kids gedreven worden. Dat is veelal puur genieten! Tot er een kind of ouder bezwijkt onder de druk en de competitiviteit omslaat in wangedrag. Verbaal of fysiek, het kan alle kanten op. Het zit er ook wel een beetje in van nature. 'Vechten' om speelgoed als peuter, het stoeltje naast de juf als kleuter. En naarmate we ouder worden leren we daar steeds beter mee omgaan. Toch? 

Maar elke week, verrast het gedrag op en naast het veld me weer. 'Maak ze kapot!' 'Als je nu niet gaat verdedigen dan krijg je straf!', coaches die geen handen willen schudden, spelbegeleiders die in het veld coachen en kinderen soms letterlijk op het veld positioneren (nieuwe spelvorm bij de jongere teams, was hun rol niet alleen ingrijpen bij conflicten?), kinderen die elkaar van alles toewensen en soms letterlijk te lijf gaan onder aanmoediging van. 

Als ik de ouders van mijn team moet geloven, dan sla ik soms een beetje door in mijn positiviteit. Al meer dan eens heb ik gehoord dat ik ook kan overdrijven 😂. Ik roep ook wel eens per ongeluk 'Maak het af!'. Ik doel dan op de actie en niet op het verdedigende kind of de keeper. Om mijn verkeerd gelanceerde instructie wat luchtiger te maken, roep ik dat er ook vaak gelijk maar achteraan. En de volgende keer doe ik mijn uiterste best om het ofwel in 1 zin te combineren, of gewoon iets anders te roepen. Het doel van mijn coaching is plezier, samenwerking en het belonen van nieuwe ideeën. Een keeper die misschien net te ver uitkomt, een verdediger die voor een doelpunt gaat, een aanvaller die te ver doorloopt naar de buitenhoek, corners die worden genomen met de intentie hem in te krullen. Dromen en durven, gaan en beleven! Heeft het altijd de uitkomst zoals ik het wens? Zeker niet! Maar het feit dat de mannen een andere strategie inzetten, buiten de gebaande paden durven is een compliment op zichzelf waard. 

Afgelopen week hebben mijn mannen verloren. Uiteraard balen ze dan ook, en dat mag. Het is bij ons alleen wel belangrijk hoe je ermee omgaat. Het gaat ze steeds beter af, en soms ook even niet. Dan kom je in de wissel en praten we er samen even over. Zakt de emotie en kunnen we er daarna weer volop tegenaan. Blijf je hangen in je boze bui, dan blijf je nog even wissel. We schudden netjes handen, zeggen geen nare dingen en gaan elkaar al helemaal niet te lijf. En als coach ben ik trots op hun inzet en houding. Verliezen is ook oké, als je maar hard gewerkt hebt. In de kleedkamer bespreken we wat de volgende keer anders kan en vieren we dan evengoed samen een feestje. 

Boos en verdrietig zijn mag, het is hoe we ermee omgaan dat bepaalt of we een winnaar of verliezer zijn. 

Tekst: Marlies Wesselius - Gerritsen, B.U.NIQ Coaching & Training | Foto: Pixabay, vrijgegeven van auteursrechten

Ontvang het laatste nieuws als eerst, meld je aan voor de S.V. Hoofddorp Nieuwsbrief: