Deze website is gebouwd door Bureau17 
|
Wedstrijdverslag
 Ome Jos en zijn voetballende neefjes voor de tweede keer op rij kampioen. Het weer leek heel wat al je binnen zat, maar buiten was het guur en koud en er stond een straffe wind schuin over het veld bij Hoofddorp. Dat waren de omstandigheden waar Hoofddorp 4 zijn voorlaatste competitiewedstrijd moest spelen. Een belangrijke wedstrijd, omdat bij winst van Hoofddorp op DSK en puntverlies van Zwanenburg tegen DSS, zou betekenen dat Hoofddorp 4 voor de tweede keer op rij kampioen kon worden. Rechtstreekse promotie naar de reserve 2e klasse zou een mooie bekroning zijn voor dit vriendenteam. De stemming was opgelaten en in de dagen ervoor werd er teveel hardop gedroomd over een kampioenschap. Iedereen wist dat er eerst gespeeld moest worden en dan ook nog gewonnen. De vrijdag en de zaterdag voor dit weekend had de leiding veel zorgen over de opstelling. Niet dat er te weinig spelers voorhanden waren, nee deze keer wilde iedereen aanwezig zijn en waren er op papier 18 selectiespelers aanwezig. Ome Jos had in zijn onnozelheid nog contact gezocht met de KNVB met de vraag of het mogelijk was om dispensatie te krijgen van het spelen met 11 teamleden en of wij er een paar meer mochten opstellen. Dat mocht dus niet en het werd puzzelen. Jorijn was te geblesseerd om te spelen, Vincent nog niet voldoende hersteld van zijn hamstringblessure en Bart had teveel fietskilometers in de benen in verhouding met voetbalkilometers. Dus het probleem werd verkleind tot 15 potentiële spelers. In de warming up bleek dat Matthijs niet voldoende hersteld was om te kunnen starten. Dus kwam de leiding met de volgende startopstelling uit zijn hoge hoed. Ferry op goal, achterin Hendrik, Paul M, Mick Hurks en Vincent. Op het middenveld Paul E, Walther, Jasper en Ralph en voorin Tamer en Stefan. Op de bank zaten Pete, Mark en Arwin. Om 5 over 11 floot scheidsrechter Sen voor de aftrap en met een straffe wind schuin over het allerslechtste veld van Hoofddorp begonnen we aan de wedstrijd. Al snel werd duidelijk dat op dit knollenveld geen goed voetbal mogelijk was. Voordat je kon nadenken aan wie je de bal moest afgeven en dat ook nog zo goed mogelijk moest doen werd je gedwongen eerst na te denken waar je je eigen voeten moest neerzetten zonder je nek te breken. Vanaf moment 1 was het duidelijk dat Hoofddorp het team was met het meest voetbal in de ploeg en dat DSK was het team was met de meeste schoppers in de ploeg. Hoofddorp nam wel het initiatief en drukte gelijk DSK terug. In de 6e minuut zetten Walther Jasper vrij aan de zijkant en met een van zijn onnavolgbare slaloms passeerde hij ook de keeper en was het 1-0. Mooi voetbal was niet mogelijk op dit veld en zelfs hard werken was moeilijk op dit gatenparadijs. Als dan ook nog de tegenstander er op uit was om met alle middelen je het voetballen onmogelijk te maken kan het geen leuke wedstrijd worden. In de 25e minuut werd Tamer onderuit geschoffeld en kon behoorlijk geblesseerd de kleedkamer op zoeken, Pete kwam hem vervangen. De wedstrijd gleed voor op het niveau van wild alle kanten opstuiterende ballen en schoffelende tegenstanders. In de rust werd er stevig met elkaar gesproken en de leider moest zelfs als discussieleider optreden om de gemoederen te laten bedaren. Het voetbal kon er niet beter op worden maar DSK is bijna niet gevaarlijk geweest en er werd bijna voortdurend op hun helft gespeeld. In de 60e minuut kwam Arwin in het veld voor Paul E. Hij was koud in het veld en hij scoorde 2-0. Een gouden wissel van de coach. Het spel werd harder en DSK bleef gefrustreerd spelers van Hoofddorp attaqueren. Ralph kon in de 78e minuut na een grove charge op zijn benen de wedstrijd verlaten en Mark kwam voor hem in de plaats. De overwinning is geen enkel moment in gevaar geweest en ondertussen was al bekend geworden door een telefoontje vanaf het Zwanenburgcomplex dat DSS daar met 1-3 voorstond. De titel was dus binnen. Een minuut voor het laatste fluitsignaal sneed Jasper nog een keer door de verdediging van DSK heen, hij werd behoorlijk dwarsgezeten door een verdediger van DSK en maakte een behoorlijke salto met als gevolg een scheurtje in de schouder en voorlopig even geen balcontact. Terwijl de verzorgers nog met Jasper bezig waren floot de scheidsrechter voor het eind van de wedstrijd. De feestvreugde werd op dat moment een beetje gedrukt door de blessure van Jasper. Toen eenmaal iedereen in de kleedkamer was ontplofte iedereen van blijdschap en werden de catacomben van Hoofddorp meerdere malen gepasseerd door de polonaise. De grootste verrassing voor iedereen kwam daarna. Toen uiteindelijk iedereen schoongewassen in de kantine kwam werd het team op de melodie van WE ARE THE CHAMPIONS onthaald. Na nog een ereronde door de kantine te hebben gelopen werd het team naar buiten gedirigeerd waar ze met zijn allen in de Hoofddorpse Paardentram plaats mochten nemen. Op de bok van de tractor zat Jos Koeckhoven en leider Ome Jos op de bok van de tram en zij brachten ons met een grootste rijtoer van bijna een uur door het centrum van Hoofddorp. Na een uur werden de mensen afgezet bij het station van Hoofddorp waar de trein naar Amsterdam werd gepakt, in Amsterdam aangekomen een klein kwartiertje lopen naar de Brouwersgracht, waar de salonboot ” Admiraal Heijn op ons lag te wachten. Anderhalf uur lang werden de Amsterdamse grachten tot en met de Amsterdamse wallen bezongen en bekeken door de varende kampioenen. Uiteindelijk werden we afgezet bij cafe de Wester aan de Prinsengracht waar het kampioensfeest nog nagevierd werd; het bleef nog lang onrustig in de Amsterdamse binnenstad. Mnnen gefeliciteerd met jullie kampioenschap, over 14 dagen nog 1 wedstrijd tegen Schoten. De opstelling zal bepaald worden door ons veelgeprezen scrambled egg systeem. me Jos is trots op zijn neefjes en ziet uit naar het volgende seizoen in de reserve 2e klasse. the man with the van Terug |
SV Hoofddorp sponsors:
 |
||||||||
