|
Deze website is gebouwd door Bureau17 
|
Dura VermeerOP DE ERETRIBUNEdoor: Dominique Prins U weet het: in deze rubriek maakt u kennis met de bedrijven die onze club een warm hart toedragen. Voor een exclusief kijkje in de keuken lopen we met elk bedrijf een dag mee. Vandaag praten we met Joop Dijkmans (58), bedrijfsleider van Dura Vermeer Infrastructuur BV Midden West over bevlogenheid, het ontzorgen van de klant en het verband tussen strand en beton. Om 5.30 uur gaat de wekker naast het bed van Joop Dijkmans. Een snooze-stand is niet nodig; als ochtendmens is Dijkmans vlot uit bed. Voor hij naar zijn werk vertrekt, is er tijd voor een rustig ontbijt (‘Altijd een boterham met pindakaas en een glas jus d’orange, daar ben ik groot mee geworden’) en de ochtendkrant. Rond 7.00 uur valt de voordeur in het slot; het begin van de dagelijkse autorit van Alkmaar naar Cruquius, de bakermat van het familiebedrijf Vermeer en sinds ruim twee jaar de locatie van een aantal onderdelen van Dura Vermeer, dat bestaat uit bouw, ondergrondse Infra, duurzame energie, reststoffen en infrastructuur. 155 jaar geleden begon de bouwonderneming als familiebedrijf van de families Dura en Vermeer, en eigenlijk is het dat nog steeds, ook al werken er inmiddels ruim 3000 mensen: ‘Een aardige dwarsdoorsnede van alle disciplines is in ons gebouw terug te vinden.’ 7.45 uur: Terwijl de computer rustig opstart, begroet Dijkmans collega’s (‘In wegenbouwbedrijven is het heel normaal om vroeg te beginnen. Ik ben hier nooit de eerste’) en haalt hij koffie. Even wat mails wegwerken en het ochtendoverleg voorbereiden. 8.30 uur: Het overleg met collega-bedrijfsleiders kan beginnen. Net als veel bedrijven is ook Dura Vermeer bezig nog klantgerichter te gaan werken. Wat dat in de praktijk betekent en wat er van de mensen in het bedrijf wordt verwacht, zijn een paar van de onderwerpen die in het overleg worden besproken. ‘Dienstbaar met een zakelijke instelling’, noemt Dijkmans het: ‘De klant wil meer aandacht, en die moeten wij als bedrijf kunnen geven. Als een klant om asfalt vraagt, en ik lever erwtensoep omdat mij dat beter uitkomt, ben ik niet erg klantgericht bezig.’ Het lijkt een overdreven voorbeeld, maar illustreert wel precies de omslag van productgericht naar klantgericht denken waar Dura Vermeer hard aan werkt. Al is ‘asfalt’ wel een erg summiere omschrijving voor de bouwwerken die (in combinatie met andere partijen) worden gerealiseerd, zoals de tweede Coentunnel en de Amsterdamse Noord-Zuidlijn… 10.00 uur: Om de contacten met bestaande en nieuwe klanten te versterken, is het bezoeken van die klanten een belangrijk onderdeel van de dag. Onderweg maakt Dijkmans vaak een tussenstop bij projecten waar Dura Vermeer aan het werk is. Zo neemt hij vanochtend, op weg naar IJmuiden, een kijkje bij de Kromhoutstraat in Velsen, waar een ‘keermuur’ wordt gemaakt waarin glazen visjes zijn geplakt. ‘Dat is deels persoonlijke interesse, maar ook omdat ik goed op de hoogte wil zijn van onze werken. Die bevlogenheid is essentieel; hoe kan ik anders onze klanten enthousiast maken?’ Zie Dijkmans als een soort ‘smeerolie’ tussen de technische en de menselijke kant van het werk, een rol die hem op het lijf geschreven is. ‘Als ik wil uitleggen wat beton is, neem ik het strand als voorbeeld. Ver van de vloedlijn droog en rul, dichter bij de zee natter en dus harder. Zo werkt het bij beton ook.’ 13.00 uur: Lunchen is geen straf in de bedrijfskantine, waar niet alleen kroketjes te krijgen zijn, maar desgewenst ook verse soep en gekookte eitjes. Bovendien is een kantinebezoek handig om eens een collega van een andere afdeling te spreken. De kantinedames worden dan ook gekoesterd: ‘Zonder goede koffie zou er weinig gebeuren in Nederland.' 14.00 uur: Met uitgewerkte bouwplannen, kostenramingen en voorstellen bezoekt Dijkmans opnieuw klanten. Hij ziet het bedrijfsproces niet als de gebruikelijke piramide (met onderin de klant en bovenin het bedrijf), maar als patatzak: bovenin prominent de klant, en daaronder het bedrijf: ‘Zo werken we aan het vertrouwen van de klant in ons.’ Rond 17.00 uur zit de werkdag erop. Met een vrouw die ook werkt, en nog één thuiswonende dochter die als CIOS-student tennislessen geeft, is het vaak schipperen om samen aan tafel te zitten voor het avondeten. ‘Maar we proberen het wel, het is echt een moment om even bij te praten.’ 20.00 uur: Tijd voor ontspanning; in de winter squash, in de zomer tennis, alhoewel het verleidelijk is om met de Black Berry in de hand nog even door te werken. ‘Dan zegt mijn vrouw: je zit toch niet te werken he?’ Tussen 22.00 en 23.00 uur gaat het licht uit bij Dijkmans: ‘Bij mij iets eerder dan bij mijn vrouw. Maar die staat dan ook niet zo vroeg op.’ 
Bezoek de website van Dura Vermeer Terug |
SV Hoofddorp sponsors:
 |
